Tagarchief: Jackie

Vijf nieuwe Nederlandse films die ik (jij, wij) gezien moet hebben

Een vreemd fenomeen: hoe meer ik erover blog, hoe minder Nederlandse films ik zie. Een top van de nieuwe films die ik nodig nog eens moet kijken, ter inspiratie van de lezer en ter herinnering voor de blogger in kwestie.

1) Kauwboy

De Nederlandse Oscarinzending, de Nederlandse selectie voor de European Film Awards, winnaar van een schier eindeloze reeks andere internationale filmprijzen. De kinderfilm die je dit jaar dus echt niet mag missen. Zoals ik al riep toen hij uitkwam…

2) Deal

De Volkskrant is razend enthousiast, Eddy Terstall zelf noemt het zijn eerste echt volledig gelukte film, maar ons eigen Neerlands Filmdoek is niet te spreken over Deal, een film die bijna volledig uit dialoog bestaat. Daar heeft Terstall sowieso een handje van. Voor de afwisseling stuurt hij zijn personages deze keer naar Barcelona in plaats van de Jordaan. Een extra reden om te checken welke recensent gelijk heeft.

3) Ouwehoeren

Niet zo lang geleden op tv. Wel opgenomen, maar alleen het begin afgespeeld. Dat was veelbelovend en licht verbijsterend. Is het een schande dat twee bejaarde zussen nog steeds achter de ramen moeten staan, of moeten we trots zijn op deze goedgebekte, zelfbewuste vrouwen? Eerst maar eens de rest af kijken.

4) Achtste Groepers huilen niet

Nog zo’n jeugdfilm die een triomftocht door binnen- en buitenland aflegt. Filmprijsje hier, onderscheidinkje daar… Ik ben heel benieuwd hoe het zware thema, kinderkanker,   in het scenario is verwerkt. Ik kan namelijk alleen maar sentimentele plotlijnen verzinnen. Gelukkig zijn er betere scenarioschrijvers in Nederland.

5) Jackie

Ook nog steeds niet aan toe gekomen. Bijzonder benieuwd naar de dynamiek tussen de zussen Van Houten en good old Holly Hunter.

Gelukkig belooft mijn kabelboer tijdens het NFF een hele reeks Nederlandse films via VOD beschikbaar te maken, dus ik ga de schade binnenkort inhalen. (En nee, ik word niet betaald om dit te schrijven. Ik vind het een goede actie van de kabelboer in kwestie. Dat mag ook gezegd)Nummer 1 en 2 zijn nog in de bioscoop te zien. Rennen!

Getagged , , , , , , , , , ,

Een fijne week voor fans van de Nederlandse film

Het is een fijne week voor liefhebbers van Nederlandse films. Morgen komt de gerestaureerde versie van Paul Verhoevens ‘Spetters’ uit. Bekentenis van een cultuurbarbaar: ik heb het origineel, dat een jaar ouder is dan ik, nooit gezien. Een goed excuus om het pontje naar het prachtige Eye te pakken.

Zoals eerder gezegd verheug ik me ook op ‘Jackie’ van Antoinette Beumer, eveneens vanaf morgen in de bioscopen. Stiekem hoop ik dat Jelka van Houten Carice èn Holly Hunter naar de kroon steekt. Het lijkt me zo leuk voor haar als mensen Carice ‘hoe heet ze nou, je weet wel, die zus van Jelka’ gaan noemen.

Verder werd vandaag bekend dat Yorick van Wageningen binnenkort weer eens in een Nederlandse film te zien zal zijn. De titel, ‘De wederopstanding van een klootzak’, belooft alvast veel goeds. Ook de website ziet er fraai uit. Tweede bekentenis van een cultuurbarbaar: ik heb de graphic novel ‘Om mekaar in Mokum’ van Guido van Driel, waarop het scenario is gebaseerd, nooit gelezen. Toch maar ’s doen.

Laatste bekentenis: ik kan best welgemeend vrolijke blogjes schrijven, ik vind het alleen een beetje saai. Geniet van deze fijne week, lieve filmfans.

Getagged , , , , , , , , ,

Jelka, eeuwig het zusje van

Jelka van Houten heeft een musicalcarrière waar menig actrice best jaloers op kan zijn. De eerste zin op haar website benadrukt dat nog maar even: ‘Jelka van Houten (1978)  is een succesvolle actrice en zangeres.’ Je mocht er eens anders over denken.

Niemand zal ontkennen dat Jelka er leuk uitziet, dat ze kan zingen en dat ze kan acteren. Toch is het het droeve lot van Jelka van Houten om eeuwig de zus van te zijn. Daar doe je niks aan. Nederlandse actrices van het kaliber Carice van Houten worden nu eenmaal maar eens in een paar decennia geboren. De enige die – in het klein – misschien enigszins weet hoe het voelt om Jelka van Houten te zijn, is Birgit Schuurman. Dannii Minoque was de ultieme Jelka, lang gelden. Voor haar gold al helemaal: je kunt bloot in alle bladen staan, je kunt een rare naam hebben, je kunt tien keer van carrière switchen, het mag allemaal niet baten. Iedereen blijft allereerst geïnteresseerd in je zus.

Jelka moet stevig in haar schoenen staan. Vanaf mei 2012 zal iedere bioscoopbezoeker haar op één scherm vergelijken met haar zus, in een film die onhandig genoeg Jackie heet, net als legio andere films. Iedere journalist heeft zijn vragenlijstje voor Jelka al klaar liggen. ‘Hoe was het om samen op te groeien? Typeer jullie eens, als zussen? Waarin lijken jullie op elkaar? Waarin niet? Welke aspecten van het leven van Carice lijken jou ook wel wat? Wanneer was je voor het laatst jaloers op Carice?’ En dat keer duizend. Vrouwenbladen vechten om een fashionspread met de twee. De Wereld Draait Door belt, en Pauw en Witteman, en Eenvandaag. Jelka weet dat ze nooit zo veel aandacht zou krijgen als het om haar alleen ging, zelfs al mag ze er best wezen, zelfs al kan ze zingen en acteren. Toch dapper.

Die trailer ziet er ondertussen veelbelovend uit. Roadmovie! Holly Hunter! Labiele vrouwen! Hoera! Hoe dan ook stukken is het een stukken beter vooruitzicht dan wanneer Katja en Birgit samen in een film waren gecast.

Getagged , , , , , , , ,